ข้อความ

สิ่งที่ไม่เคยบอก

เมื่อคืนฝันร้าย...ฝันว่าถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว  ที่ไหนก็ไม่รู้  รู้แค่ว่าเป็นที่ๆ ไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย  แต่ที่สำคัญมันน่ากลัวมากเลยนะ...  มันเหมือนกับความรู้สึกของใครคนนึงที่เมื่อก่อนเคยมีความสุขอยูกับคนรอบๆ ตัวมากมาย  แต่มาวันนึง  คนพวกนั้นก็พาลทิ้งเค้าไปเฉยๆ ซะงั้น  แล้วเรื่องของเรื่องมันงี่เง่าเกินจะให้อภัยได้ซะด้วยนะ  ไปๆ มาๆ ก็ไม่มองหน้ากันเลยแม้แต่นิดเดียว  เดินเฉียดกันก็ยังไม่ทักทาย  แถมทำเป็นไม่รู้จักกันไปซะงั้น  ทั้งๆ ที่คบกันมาตั้งนมนาน...  ก็ปล่าวหรอกนะที่ว่าไม่น่าให้อภัย  ความจริงแล้วมันก็ให้ได้หรอก  แต่ใครจะรับรองได้มั้ยว่ามันจะไม่เกิดอีกเป็นครั้งที่สอง  สาม  สี่ ...  เรื่องนี้มันก็ไม่ได้กระทบกระเทือนชีวิตอะไรมากมายหรอกนะ  เพราะไอ้เรามันก็เป็นคนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว  แต่คิดดูดิถ้าใครคนนั้นเค้ารับเรื่องอะไรแบบนี้ไม่ได้ขึ้นมาล่ะ  เค้าคนนั้นจะเป็นยังไงบ้าง  ลองคิดดูนะ  คิดดู  คิดดีๆ ด้วย...  อ้าว! ไปๆมาๆ มาใส่อารมณ์กะคนอ่านซะงั้น  ก็มันน่าโมโหอ่ะ   ก็อย่างว่าแหละ...จะให้ไปสนใจคนอื่นมากมายก็ทำไม่ได้หรอกนะ  ขนาดตัวเองยังไม่ค่อยสนใจเลย  เฮ้อ...แค่อยากเล่าให้ฟังเฉยๆ เพราะเรื่องแบบนี้มันเกิดกับใครก็ได้ไง  พอดีว่าเมื่อคืนมีเพื่อนเล่าให้ฟังอีกที  สงสัยเก็บมาคิดแล้วก็เอาไปฝันร้าย    โอ๋ๆๆ  ไม่เป็นไรนะ  "เด็กน้อย" ถึงไม่มีใครก็ยังมีเค้าอยู่  ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียวน้า...  สู้ๆ สู้ตายจ้า  ปล. นี่ๆๆ  เด็กน้อย  ฟังเพลงใน  space  เค้าดิ  นั่นแหละสิ่งที่เค้าจะบอก...ว่าต่อให้ใครไม่รัก  ต่อให้ใครไม่สน  แค่อยากจะขอให้เธออดทนไม่ต้องไปหวั่นไหว  ต่อให้ดาวหมดฟ้า  ต่อให้ใครทั้งโลกไม่เข้าใจ  แต่รู่ไว้อย่างได้ไหมว่า  "ฉันนั้นรักเธอ"